-Het grote verhaal - mythen



  HET GROTE VERHAAL    - Mythen

Wat zijn mythen

Mythen zijn zingevende verhalen waarin de grote
feiten en vragen van het leven en wat daarachter
ligt benaderd worden en waar je vreugde, kracht en
troost uit kan putten. 

Iedere godsdienst en  levensbeschouwing kent ze.
Ook kleine gemeenschappen hebben vanouds geleefd 
vanuit hun mythen, die langzaam moeten zijn ontstaan 
toen de mens 'tot bewustzijn' kwam.
Met  bekende beelden uit het dagelijks leven, zoals
hoe je aan voedselkomt, de dieren die er zijn, 
de geografische omgeving, het klimaat, kansen en gevaren,
 zoeken de vertellers tastend antwoord op  de onbegrepen
dingen om hen heen. Én om die te  benaderen,  
te eren en te danken , te vrezen en te  beïnvloeden 

Of de verhalen historisch juist zijn en precies zo
zijn gebeurd is nietvan groot belang. Ze spelen
in een  tijdeloze tijd en worden beeldend verteld.
Alles is mogelijk, ook dingen die niet kunnen, maar
die wel helpen om de bedoeling van de mthe duidelijk
te maken. Ze spreken de ver-beeld-ing aan van  de
toehoorder en geven zo richting aan zijn leven en zijn
plaats in de gemeenschap. Ze worden ook gevierd in 
rituelen
een 'heilig naspelen, zodat je je verbonden kunt
voelen met
wat je niet begrijpt maar toch bij hoort en
zo loskomt van
jezelf. Dan kunnen beelden bovenkomen
in je geest,
ervaringen  waar (nog) geen woorden voor zijn.
Je wordt
ontvankelijk om iets van het verborgen goddelijke,
het Andere 
te ervaren.

Als de tijd verandert, veranderen de mythen ook omdat
oudere beelden niet meer worden begrepen. Of de
verandering
 gaat zo snel omdat dat de mythe zelf niet meer
begrepen wordt.
 Of vergeten.

Rond het jaar 1000 was in Europa het christendom de
officiële godsdienst geworden naast nog zeer levende
resten
van voorchristelijke religies.Die probeerde men,
zo nodig met g
eweld, uit te roeien. Waar dat
niet lukte nam men die resten, vaa  met een tegengestelde
betekenis, in het christendom op.


De bron van het christendom was een
beweging rond 
het leven van Jezus, die vooral na diens dood op gang
kwam. Die verhalen zijn in het Nieuwe Testament te
vinden. Naarmate het christendom zich ontwikkelde
betrok men ook het Oude Testament erbij.

De kerk van  de eerste eeuwen probeerde deze
verhalen dichter bij de mensen te brengen door
deze te vertellen, af te beelden(veel mensen konden
niet lezen), en te vieren in zich langzaam ontwikkelende
rituelen. Door alles heen klinkt een enorme verwondering 
over de aarde, de mensen,en het vele onbegrepene
in het leven. En een verlangen naar verbinding
met het Andere, om richting te geven in eigen leven.
 

 In de  achttiende eeuw is er veel nadruk gelegd op
het verstand. Daardoor nam de kennis enorm toe,
maar alleen kennis die te bewijzen valt. E
n mythen
kunnen pas landen als, naast kennis, ook het gevoel, 
de hele mens wordt aangesproken, omdat ze het 
'verstand te boven gaan'.

Deze ontwikkeling heeft tot grote maatschappelijk
veranderingen geleid die ook de vragen rond het
geloof betreffen. Wij leven niet meer vanzelfsprekend
vanuit het  christelijke geloof dat met haar grote verhaal'
waar de Bijbelverhalen  de bron van zijn, eeuwenlang
hele culturen heeft gedragen.

Wij willen een 'groot verhaal' niet kwijt, want wij verlangen
naar wegen die dat tijdloze, ongrijpbare waar mythe
-en geloof- van spreken te naderen om ons leven richting
te geven en ons door te laten raken.
Wij weten dat er een eigentijdse vorm moet zijn om die
essentie te naderen. Daar zoeken wij naar, met kennis (die ook), 
ver-beeld-ing en ver-klank-ing, online en op klassieke manieren.   
 
 

Powered by webXpress