- Een nieuw kader 4 - invalshoeken

 

- de bijbel

- de mensen en 

- hun zachte krachten


 De Bijbel

 

Het grote boek van het christendom is nog altijd de bijbel. Als je probeert de verhalen en  vaak schitterende teksten te lezen zonder een vooropgezette mening van theologie of exegese merk je dat ze heel actueel zijn. Dat hebben ze gemeen met alle grote mythen.
Dan vind je een zoekende mens, met alle goede en verkeerde karaktereigenschappen en driften die wij kennen, die zich daarin mee laat slepen of daartegen vecht en eerlijk, medemenselijk en rechtvaardig wil zijn. Die vrede zoekt en rechtop wil blijven in het vele kwaad dat in de wereld is. En die zich richt tot de Ander, de Aanwezige voor inzicht, moed en kracht,  de stilte zoekt om ‘de verborgen omgang met God’ te vinden. Die zich uit in verdrietige, dankbare en blijde psalmen en andere liederen.

En dat is precies wat wij doen, zij het in andere woorden en met andere technieken.
De mens van nu herkent zich in die van toen. Zijn vragen zijn de onze, zijn vreugden, dankbaarheid en wanhoop ook. En ons bezig zijn met de plaats van de mens tegenover het onbegrepene, waar wij weet van hebben.
In de zin ‘De mens heet mens, dat is bekend ‘ wordt dat zo prachtig uitgedrukt. (Prediker 6:10, in de vertaling van  Drijvers en Hawinkels)

De Bijbel, een boek dat je achter de woorden, tussen de regels moet lezen. Dan valt de tijd weg, want

 

Wat wij mensen

 

Wat wij mensen vroeger niet begrepen
werd toegedacht aan goden, geesten,
krachten goed en kwaad.

 

Toen de wereld werd onttoverd
omdat magie verdween in de muil der wetenschap

 

bleef er een kale, koude wereld over
- want wat zijn mensen zonder geest of god –

 

en zochten wij ons andere goden

gedolven uit de eigen fantasie, een beetje zelfbedrog.

Het hart gerust, het leven weer op orde.

 

Totdat je alles losgelaten hebt
en naakt en leeg en eenzaam staat

 

en wat je altijd hebt geweten, maar ontlopen
binnenkomen mag,

 

waarvan oude verhalen spreken
en dat nog elke dag zich vinden laat,

 

dat in een wereld die onttoverd
het wonder dat daarin verborgen ligt
weer zichtbaar maakt,
dat wij niet alleen zijn hier.

 


Essentie

 

Essentie,
kern waar het om gaat.

 

De weg erheen een labyrint

waarin  je vaak  verdwaalt,

want vaak zit zoeken vinden in de weg….

…en moet je zelfs het zoeken laten

om langzaam en geduldig,
onthecht aan dagelijkse waan
voort te gaan,

 

en vinden wat al op je wacht,
vlak voor je voeten zelfs

 

of wazig nog, een verte
die je gaande houdt.


En soms kan daar ineens een  inzicht zijn
dat schokt, verrast
en alles om je heen
doet stollen in tijdloos kristallen stilte, 

jij daarin opgenomen,
toegelaten tot
waar het om gaat,

 

een diep gevoel van zijn gekend,
te mogen staan in licht
waar onrust, vragen, zijn gegaan
en jij mag zijn,
mag zijn zoals je, diep van binnen, bent,

 

tot de wereld zich weer meldt
je ademt weer en weet dat je veranderd bent.

 

Herinnering en stimulans
die met je door de jaren gaat.

 

 

 

Mensen en hun zachte krachten

De bijbel geeft inspiratie , maar het ligt aan ons hoe de wereld eruitziet en hoeveel van het Andere wij daar een plaats in geven, ons door laten leiden. In elk geval in onze naaste omgeving. En van daaruit verder weg.

Begin dichtbij

 

Geef aandacht

 

Geef aandacht aan het vele goede om je heen,
al is het maar een blik, een knik, een  lach.
En geef die ook, zo moeilijk is het niet
de wereld wordt er lichter door, je loopt al rechter op.

 

Probeer jezelf te kennen, aanvaard je donkere kant
en pak die aan, als die weer bovenkomt,
of onderzoek waarom, zodat het niet alleen aan anderen ligt
als het weer zover is,
zodat je van jezelf gereinigd,
ervarener en rijper in het leven staat,
tot hulp van anderen kan zijn.


Leer te ontvangen, wat je krijgt
aan aandacht, liefde, zoveel meer,
geef toe dat krijgen moeilijker is dan geven
het maakt je kwetsbaar en het maakt je mens
en word je innerlijke kracht.


en vertrouw op je 'zachte krachten', want

 

die zullen zeker winnen  in 't eind - dit hoor ik als een innig fluistren  (de laatste twee regels van Henriëtte Roland- Holst )

 

 

Zoveel  goeds 

 

Zoveel goeds tussen mensen,
veraf en dichtbij.

 

In de wildernis van haat en hebzucht,
woede, wreedheid, botte macht

 

planten zij troostend, trouw en vol aandacht
tuinen van hoop, licht en bevrijding,
omdat zij mensen zijn …

 

…totdat het kwaad, dat ook in mensen woont,
weer vernietigt wat tot bloei kwam.


Maar zaad, op de Wind van vele namen,
waait waarheen het wil,
ontkiemt vlakbij en wereldwijd,
schiet wortel in harten van mensen,

als een kracht die verbindt,

 

en zij planten tuinen
die verschijnen, verdwijnen
en weer verschijnen,

 

als ons diepste verlangen naar
een nieuwe aarde van vrede en menselijkheid,

 

die altijd op ontdekking wacht
die hier is en nu is,
en steeds weer werkelijkheid wordt
door mensen die zich laten raken.


 

En probeer ‘het zout der aarde’ te zijn

 

 

Het zout der aarde

 

Als het zout der aarde zijn,
is liefdevol, bescheiden zijn,\
en wijs van hart, aandachtig zijn,
is luisterend aanwezig zijn
en ruimtescheppend bezig zijn,
is trouwe vriend en troost te zijn
en sterkte voor een ander zijn,
is door heel weinig veel te zijn,
zo spiegel van elkaar
en van het Andere te zijn.

 

Zachte krachten zijn sterk, berusten op helder inzicht en innerlijke moed en spreken het (soms verborgen) goede in anderen aan. Zachte krachten zijn krachten van ‘en toch… ‘ 

Powered by webXpress