beschouwend

BLAUWE  MOSKEE

Onder hoge koepel,
blootsvoets op het tapijt,
stond ik in de leegte.

Langs versierde muren
die rond de ruimte stonden
- om het niets -
zond door gekleurde vensters
de zon haar goud de schemer in.

Een heiligdom  van een  abstracte god,

beeld klank noch materie
maar: aanwezig


 

                  WETEN WAARHEEN HET PAD LEIDT
             
                                                  Weten  waarheen het pad leidt                                         
                               Maar  niet de weg daarna            

                  En al het andere

             doodlopend spoor

           Aarzelend begin 
          en weer terug.

 

        Nog niet.
             Als al zo vaak 


         Nu!
   het onbekende nergens in,

                                                                                                                het ongevormde duister...          


              En dan…
 

een grens doorbroken.... 

       Je bent er!
Werd verwacht.

 

 

Powered by webXpress